Sasayangin ko yung pinaload kong P10 para makapagpost. Pangtext ko dapat to sa classmate ko na kasama ko pumasok sa office. Since nakaglobe siya, at naka sun ako.

Bahala na. Magpakiramdaman kami bukas kung sino mauuna sa Nichols. Basta 7:30, andun ako.

Di ko na maintindihan. Lord, bakit? :( Ang dami kong tanong, gusto ko ulit makakausap ng pari. :’( Oo, pari. Eto yung best solution ko sa mga problema ko. Ang sakit na eh. Di ko na alam yung DAPAT.

Nilaban ko to, pero bakit ganun? Parang di naman napapahalagahan? Parang wala lang? TEKA LANG AH? Ikaw yung bumalik diba? Pero bakit ganun pa din? Parang wala tayong pinagbago? Minsan nararamdaman ko, nagmumukha na kong tanga. Tongueinamen. Ayoko ng makaramdam ng kahit ano.

“Ang tali-talino mo, pero di mo magamit ng tama yang utak mo” - Mama. Baka tama to. Hindi ko alam, yung utak ko napunta na ata sa talampakan ko.

“Masaya ka pa ba?” - Tre “Oo, masaya naman talaga ako sakanya eh, pag tinotopak at nagkakaron ng problema, dun lang naman kami nagsusuffer ng ganito”

• yan yung highlight ng usapan namin kanina. Wag daw kita isuko. Pinaglaban ko eh. Hanggang kelan?

Matutulog na ko. :’(